لطف حق
ویژگی اشعار پروین:
1.شعر پروین حدیث نفس نیست،بلکه بیان دردها و ارزوهای نهفته مردم است و پروین تنها در تعداد انگشت شماری از اشعارش از «خود» سخن گفته است.
2.زبان پروین روان ،رسا و ساده است.
3.اندیشه پروین پیچیده نیست و بیشتر مبتنی بر اموزش های دینی و اخلاقی است.اندیشه او نه پیچیدگی فیلسوفانه دارد نه رازامیزی عارفانه.
4.مناظره و حکایت که همواره برای کودک و کهنسال جذاب بوده پایه بسیاری از اشعار اوست.
5.پروین میراث دار ادبیات کهنسال ایران است و یاداور شاعرانی چون ناصر خسرو،سعدی و انوری است.
6.در شعرهای پروین عاطفه ای مادرانه موج می زند شاید این عاطفه از مهمترین علل تاثیرگذاری شعر او باشد.
7.زبان شعر پروین میراث سبک خراسانی و عراقی است.
مادر موسی، چو موسی را به نیل
در فکند، از گفتهٔ رب جلیل
خود ز ساحل کرد با حسرت نگاه
گفت کای فرزند خرد بیگناه
گر فراموشت کند لطف خدای
چون رهی زین کشتی بی ناخدای
گر نیارد ایزد پاکت بیاد
آب خاکت را دهد ناگه بباد
وحی آمد کاین ...
سلام و درود