دنیای پیش رومان برهوتیست
تا انسوی نهایت،تا...هیچ...
دیگر در ما شور مردن هم نیست
شور گلایه از بد،دشنام با بدی
دیگر در ما شور مردن هم نیست
رود شقاوت در ما جاریست
چرا زين خواب جان آرام شيرين روي گردانيد ؟
چرا آغوش گرم مرگ را افسانه مي دانيد ؟
- مپنداريد بوم نااميدي باز ،
به بام خاطر من مي كند پرواز ،
مپنداريد جام جانم از اندوه لبريز است .
مگوييد اين سخن تلخ و غم انگيز است –
مگر مي اين چراغ بزم جان مستي نمي آرد ؟
مگر افيون افسون كار
نهال بيخودي را در زمين جان نمي كارد ؟
چرا از مرگ مي ترسيد ؟
چرا زين خواب جان آرام شيرين روي گردانيد ؟
- مپنداريد بوم نااميدي باز ،
به بام خاطر من مي كند پرواز ،
مپنداريد جام جانم از اندوه لبريز است .
مگر مِي اين چراغ بزم جان مستي نمي آرد ؟
مگر افيون افسون كار
نهال بيخودي را در زمين جان نمي كارد ؟
استاد امیری فیروز کوهی متخلص به امیر در سال 1288 شمسی در فرح اباد فیروز کوه چشم به جهان
گشود او یگانه فرزند مصطفی قلی خان منتظم الدوله است خانواده او همه از سرداران و سپاهیان
بودند پدر و عمویش مرحوم سردار مکرم فیروز کوهی از رجال تحصیل کرده بودند سردار فیروزکوهی
مدرسه نظامی سن سیر را به پایان برد و از دولت فرانسه نشان لژیون دونور گرفتوی وی در ادبیات عرب
و فقه و اصول و فلسفه و کلام به مرتبه مهارت در استادی رسید شوق ذاتی او به شعر و شاعری از
دوازده سالگی شروع شد و نخستین شعرش که در موضوع وطنی بود در روزنامه نسیم شمال به چاپ
رسید .دیوان شعر امیری حدود بیست هزار بیت است که در دو مجلد تا به حال دو بار چاپ شده است
و مقدمه مفصلی به قلم خود دارد که وقایع زندگیش را همراه با حیات پنجاه ساله ادبی عصر و ذکر
انجمن ها و اشخاص و داوری در باب شعرا و هنرمندان به نثری شیرین نوشته است
شهرت امیری در غزل سرایی به شیوه صائب است چه او از نخستین مدافعان سبک اصفهانی یا هندی
و زنده کننده نام صائب پس از یک دوره طولانی بی مهری به این شیوه از سخن سرایی است اما واقع
قضیه این است که غزل های او اگرچه سبک خود را دارد لکن از حیث لفظ و پیروی از فصاحت به شیوه
عراقی نزدیکتر است او شاعری است مقتدر و توانا در تمام انواع سخن ،هرجند از جهت فرم و شکل
شعری دنباله روی قدماست اما رنگ ابتکار و ابداع در اشعارش به خصوص در ان شکلی که خود نام
منظوه به ان داده اشکار و واضح است امیری در مجموع شاعری معنی یاب با تفکری عمیق و نظری
حکیمانه وی در نرمخویی و حسن سلوک چنان بود که اغلب اهل علم و شعر و ادب و موسیقی یه
دیدارش می شتافتند و محفل گرم او را رها نمی کردند.
امیری در هفتاد و پنج سالگی نوزدهم مهر 1363 به دیدار حق شتافت و در صحن امامزاده طاهر در جوار
بقعه حضرت عبدالعظیم به خاک سپرده شد روانش شاد باد
منبع:فریب شعر به انتخاب دکتر امیر بانوی کریمی
آري شده برپا به قيامت ، يکبار دگر هيئت عبّاس
« بسم رب العباس (عليه السلام) »
اذا زلزلت الارض زمين محشر عظمي ست،
چه شوري ست ، چه غوغاست ؛
از اين حال زمين لرزه به دلهاست
نه پستي ، نه بلندي و نه درياست!
رسيده ست همان روز قيامت ، همان لحظه موعود؛
که فرمود خدا : زود رسد زود...
خلايق همه در حال فرارند و بي تاب و قرارند
آرام ندارند ؛ که اين روز ، همان روز حساب است
همان روز سوال است و جواب است ،
که مردم ، همه اينگونه پريش اند
نه در فکر پسر يا پدر و مادر و فرزند ، همه در پي خويشند
و مردم همگي مست ، همه بي خود و مدهوش
که ناگاه رسيد از سوي حق نغمه چاووش
الا اهل قيامت همه ساکت و سرها همه پايين
و اي جمله خلايق همه خاموش ، شده گوش
سراسر همه ي عرصه ي محشر ، پر از آيه ي کوثر
ملائک همه در شور ،
غزل خوان ، همه سرمستِ شميم گل حيدر ،گل ياس پيمبر(صلي الله)
چه حالي است ؟ خبر چيست ؟ مگر کيست ، قدم رنجه نموده ست به محشر؟
يگانه گهر حضرت داور
الله ُ اکبر ، اللهُ اکبر !
...
بهار را به نام گل
ستاره را به نام نور
کوه را به نام سنگ
دلِ شکفته ی مرا به نام عشق
عشق را به نام درد
مرا به نام کوچکم صدا بزن!
عمران صلاحی
ویژگی اشعار پروین:
1.شعر پروین حدیث نفس نیست،بلکه بیان دردها و ارزوهای نهفته مردم است و پروین تنها در تعداد انگشت شماری از اشعارش از «خود» سخن گفته است.
2.زبان پروین روان ،رسا و ساده است.
3.اندیشه پروین پیچیده نیست و بیشتر مبتنی بر اموزش های دینی و اخلاقی است.اندیشه او نه پیچیدگی فیلسوفانه دارد نه رازامیزی عارفانه.
4.مناظره و حکایت که همواره برای کودک و کهنسال جذاب بوده پایه بسیاری از اشعار اوست.
5.پروین میراث دار ادبیات کهنسال ایران است و یاداور شاعرانی چون ناصر خسرو،سعدی و انوری است.
6.در شعرهای پروین عاطفه ای مادرانه موج می زند شاید این عاطفه از مهمترین علل تاثیرگذاری شعر او باشد.
7.زبان شعر پروین میراث سبک خراسانی و عراقی است.
مادر موسی، چو موسی را به نیل
در فکند، از گفتهٔ رب جلیل
خود ز ساحل کرد با حسرت نگاه
گفت کای فرزند خرد بی‌گناه
گر فراموشت کند لطف خدای
چون رهی زین کشتی بی ناخدای
گر نیارد ایزد پاکت بیاد
آب خاکت را دهد ناگه بباد
وحی آمد کاین ...
پیر هر چه می کند عین صواب و عنایت الهی است و اگر او دستور بدهد باید سجاده را به مِی رنگین کرد.صوفیان اطاعت مطلق پیر مرید را از پیر به داستان موسی و خضر در قران مستند کرده اند که در ان خضر کارهایی می کند که موسی از فهم ان عاجز است.
حافظ...
یک اسمان ستاره پدید امد.
پس زورقی(قایق) به کوچکی دست
از کاغذی به نازکیِ برگ ساختم
وزموم،ناخدایی ـ کوچکتر از خدا ـ
بر ان گماشتم.
او زورق مرا با خود به اب برد
تا ان شکوفه ها
تا ان ستاره ها
تا ان جزیره های پر از عطر و نور برد
نزدیک هر کدام،زمانی درنگ کرد
گفتی که با یکایک ان جمع اشناست.
انگاه بادی از افقِ باختر وزید
زورق،حباب وار نگون شد بر اب
و ان ناخدا عنان به کف موج ها سپرد
اکنون جهان کوچک من خالی از خداست.
نادر نادرپور: در سال ۱۳۰۸ در یک خانواده خراسانی و از فرزندزادگان نادر شاه افشار،در تهران متولد شد و مدتی به فرانسه رفت و در رشته ادبیات فرانسه تحصیل کرد.در سال های قبل از انقلاب ۱۳۵۷ در وزارت فرهنگ و هنر و صدا و سیما فعالیت فرهنگی داشت و بعد از انقلاب به امریکا مهاجرت کرد و در سن هفتاد سالگی در انجا درگذشت.
شرح الفاظ،اعلام مفاهیم کلیدی و ابیات دشوار
نویسنده بهاالدین خرّمشاهی
۲.این کیمیای هستی
مجموعه مقاله ها و یادداشت های استاد شفیعی کدکنی درباره حافظ
۳.پند و پیوند
گزارش بیست غزل حافظ بر پایه زیباشناسی و باور شناسی
دکتر میر جلال الدین کزّازی
۴.شرح اشارات حافظ
معانی برخی ابیات و نکات و اشارات در شعر حافظ
علی اکبر رزّاز
۵.عرفان و رندی در شعر حافظ
داریوش اشوری
سلام و درود